Próba wysiłkowa

Próba wysiłkowa jest nieinwazyjnym badaniem diagnostycznym stosowanym w kardiologii do oceny reakcji mięśnia sercowego na wysiłek fizyczny, który przekłada się na większe zapotrzebowanie serca na tlen. W czasie badania oceniany jest zapis EKG, ciśnienie tętnicze oraz częstość pracy serca. Pacjent wykonuje wysiłek idąc po ruchomej bieżni lub korzystając ze specjalnego roweru (ergometr). Badanie trwa do momentu, gdy pacjent osiągnie odpowiednią dla siebie wartość tętna lub gdy wystąpią objawy kliniczne nakazujące przerwanie próby. Próba wysiłkowa wykorzystywana jest głównie do diagnostyki pacjentów podejrzanych o chorobę wieńcową posiadających najczęściej prawidłowy zapis EKG w spoczynku, do oceny wydolności wysiłkowej u chorych z rozpoznaną choroba wieńcową, po zawale serca oraz po leczeniu reperfuzyjnym (angioplastyka i/lub stentowanie naczyń wieńcowych). Próbę wykonuje się także w toku diagnostyki nietypowych bólów w klatce piersiowej oraz u chorych po wszczepieniu stymulatora serca i w przypadku niektórych wad zastawkowych.

    Podstawowe wskazania do wykonywania próby wysiłkowej:

  1. Podejrzenie choroby niedokrwiennej/wieńcowej serca u osoby z bólami w klatce piersiowej i prawidłowym lub wątpliwym spoczynkowym zapisem EKG.
  2. Badanie przesiewowe w grupie osób o wysokim ryzyku zachorowania, celem wykrycia przebiegającej bezobjawowo choroby niedokrwiennej /wieńcowej serca.

    Poszerzone wskazania:

  1. Próba oceny zaawansowania choroby wieńcowej o typowym jej przebiegu.
  2. Ocena tolerancji wysiłku i rokowania po zawale serca.
  3. Diagnostyka zaburzeń rytmu serca.
proba_wysilkowa
powrót